უძველესი რელიგიური (ქრისტიანული თუ წარმართული) რიტუალური ლექსიკური ერთეულებისათვის სვანურში
I
საკვანძო სიტყვები:
სემანტიკა, ლექსიკა, ეტიმოლოგიაანოტაცია
წეს-ჩვეულებებს შორის სვანეთში მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა რომელიმე ღვთაებისა თუ წმინდანის სახელზე მიწის შეწირვის წესს. ამ შეწირული (საეკლესიო თუ სახატო) მიწების შესახებ ცნობებს ჯერ კიდევ 1939 წელს ვ. ბარდაველიძე გვაწვდიდა. მისი ცნობით, „ლალცხ ტ“-ი ეწოდებოდა პატარა საყანე მიწის ნაკვეთს, რომელსაც ოჯახი სხვადასხვა სახის უბედური შემთხვევის თავიდან ასაცილებლად ჩამოჭრიდა და შესწირავდა რომელიმე წმინდანის სახელზე. ვ. ბარდაველიძის შემდეგ არაერთმა მეცნიერმა (დ. ფირცხელანი, ჯ. ონიანი, რ. გუჯეჯიანი...) გაამახვილა ყურადღება სვანურ „ლალცხატებ“-ზე და ბევრი საინტერესო მოსაზრებაც გამოითქვა, თუმცა ამ მეტად მნიშვნელოვანი საკრალური ტერმინის ეტიმოლოგიური ანალიზი დღემდე არ გაკეთებულა.
ჩამოტვირთვები
გამოქვეყნებული
როგორ უნდა ციტირება
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
საავტორო უფლებები (c) 2022 ყველა უფლება ეკუთვნით ავტორებს. ჟურნალი სარგებლობს პირველი, ექსკლუზიური გამოქვეყნების უფლებით, საავტორო უფლებების მიღების გარეშე.
ეს ნამუშევარი ლიცენზირებულია Creative Commons Attribution 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიით .
