გრამატიკული კლას-კატეგორიათა ნაშთი ძველი ქართული ენის მორფოლოგიურ სისტემაში
საკვანძო სიტყვები:
ძველი ქართული, სუფიქსი, უღლებაანოტაცია
ძველ ქართულ ენაში სახელობითში დასმულ პირდაპირ ობიექტიან ფორმებში გამოჩნდება სუფიქსი -ენ(>ნ). რამდენადაც ამ სუფიქსის გამოვლენა დაკავშირებულია სახელობითში დასმული ობიეტის სიმრავლესთან, ამდენად იგი მიჩნეულია პირდაპირი ობიექტის მრავლობითობის ნიშნად; მაგრამ ამ შემთხვევაში წარმოიქმნება ერთი სერიოზული დაბრკოლება: -ენ (ნ) არ მიემართება რომელიმე კონკრეტულ პირს; იმავე ზმნურ ფორმაში კონკრეტული ობიექტური პირის სიმრავლე სხვა (შესაბამისი) აფიქსითაა გამოხატული. იგივე სუფიქსი თავს იჩენს ვნებითებშიც, სადაც მრავლობითში დასმულ სუბიექტს მიემართება და მას კონვერსიული მოქმედებითიდან გადმოყოლილად მიიჩნევენ... ირკვევა, რომ -ენ(ნ) სუფიქსის გამოყენება როგორც მოქმედებითი, ისე ვნებითი გვარის შემთხვევაში ზუსტად ემთხვევა კლასოვანი უღვლილების ენებში (მაგალითად, ხუნძურში) პირთა აღნიშვნის წესებს. ივარაუდება, რომ ძველ ქართულში -ენ(ნ) სუფიქსი ოდინდელი კლასოვანი უღლების ნაშთია; მას გრამატიკული ფუნქცია არ გააჩნია.
ჩამოტვირთვები
გამოქვეყნებული
როგორ უნდა ციტირება
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
საავტორო უფლებები (c) 2020 The authors retain all rights. The authors grant a publisher the exclusive right to publish the work for the first time, but they do not assign ownership.
ეს ნამუშევარი ლიცენზირებულია Creative Commons Attribution 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიით .
